Η Μεσογειακή παραγωγή λαβρακιού και τσιπούρας αντιπροσωπεύει μόνο το 15% της συνολικής ευρωπαϊκής ιχθυοκαλλιέργειας. H τσιπούρα και το λαβράκι είναι δύο βασικά είδη στη Μεσογειακή ιχθυοκαλλιέργεια με την καλλιέργεια τους να αποτελεί μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα για τις χώρες της Μεσογείου. Η Ελλάδα κατέχει την ισχυρότερη θέση στην καλλιέργεια των δύο ειδών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέχοντας το 60% της παραγωγής στην τσιπούρα και το 52% της παραγωγής στο λαβράκι. Τα αναπτυχθέντα προγράμματα γενετικής βελτίωσης των δυο ειδών, αν και σε πρώιμο στάδιο, έχουν προσφέρει σημαντική γενετική πρόοδο σε ιδιότητες που σχετίζονται με την ταχύτητα αναπτύξεως. Υστερούν όμως σε ιδιότητες οι οποίες είναι δύσκολο να μετρηθούν ατομικά (π.χ. μετατρεψιμότητα τροφής) ή έχουν χαμηλή κληρονομησιμότητα (π.χ. ανθεκτικότητα σε ασθένειες). Η ανάπτυξη μιας νέας, κοινής για τα δύο είδη, μικροσυστοιχίας από μονονουκλεοτιδικούς δείκτες (SNP-chip) με υψηλής πυκνότητας κατανομή στο γονιδίωμα θα αποτελούσε ένα πολύ σύγχρονο και αποδοτικό "εργαλείο" γενωμικής στην αύξηση του ρυθμού γενετικής βελτίωσης σε ιδιότητες που ήδη επιλέγονται με κλασσικές μεθόδους επιλογής αλλά και σε πολλές άλλες ιδιότητες ιδιαίτερα σημαντικές για την Ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια. Το παρόν έργο στοχεύει στη χαρτογράφηση γονιδιακών τόπων ποσοτικών ιδιοτήτων (QTL) στο γονιδίωμα των δυο ειδών οι οποίοι δύναται να επηρεάζουν παραγωγικές ιδιότητες οικονομικής σημασίας και η οποία θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στα προγράμματα γενετικής βελτίωσης, μέσω της υποβοηθούμενης από γενετικούς δείκτες επιλογή ή/και την εφαρμογής αξιολόγησης υψηλής ακρίβειας όπως η γενωμική επιλογή (Genomic Selection).